Barlas'ın ölümünü İHD İstanbul Şubesi duyurdu. Derneğin açıklamasında, Barlas'ın darbe döneminin en ağır koşullarında işkence gören ve idamla yargılanan müvekkillerini cesaretle savunduğu belirtilerek, "Hatırası bize yol göstermeye devam edecek." ifadelerine yer verildi.
12 Eylül sonrasında farklı devrimci örgüt davalarında yaklaşık 2 bin 480 siyasi tutukluyu savunan Barlas, yıllar boyunca verdiği söyleşilerde darbe döneminde yaşanan ağır hak ihlallerini ve işkenceleri ayrıntılarıyla anlatmıştı.
Darbe sürecini değerlendirirken, "Diyarbakır'da, Malatya'da, Metris'te yaşananlar zulümdü." diyen Barlas, cezaevlerinde gördüğü uygulamaların hafızasından hiç silinmediğini vurgulamıştı. Özellikle Diyarbakır Cezaevi'nde zincirli ve prangalı tutuklulara tanık olduğunu belirten Barlas, Metris Cezaevi'nde de benzer yöntemlerin uygulanmaya çalışıldığını ifade etmişti.
12 Eylül sabahını da anlatan Barlas, darbeyi Boğaz'da denizaltıları gördükten sonra komşusunun haber vermesiyle öğrendiğini, radyoyu açtığında ise Hasan Mutlucan'ın marşlarının çaldığını söylemişti.
Barlas, savunduğu devrimci tutsaklar için ise, "Emperyalizme karşı emekten yana daha güzel bir ülke yaratmak için gencecik insanlar kendilerini feda ettiler. Bir devrim hayalleri vardı." sözlerini kullanmış, idam edilen müvekkilleri Ahmet Soner ve Kadir Tandoğan'ın yaşamı boyunca taşıdığı en büyük acılardan biri olduğunu dile getirmişti.
İnsan Hakları Derneği'nin kuruluşunu da hayatının en önemli mücadele alanlarından biri olarak gören Barlas, o dönemi şu sözlerle değerlendirmişti:
"Ben de İHD'nin kurucu üyesiyim. O zorlu süreçte çok önemliydi. İnsan hakları ihlallerine karşı tek örgüttü. İşkenceye karşı ve hukuk ilkelerinin savunulması konusunda çok önemli bir işlev gördü. Benim için her zaman özel bir yeri vardı."
Nebi Barlas, yalnızca üstlendiği davalarla değil, 12 Eylül döneminde hukukun üstünlüğü ve insan hakları mücadelesine yaptığı katkılarla da Türkiye'nin yakın siyasi tarihine iz bırakan hukukçular arasında yer aldı.