Uzun zamandır rastgele rafa bıraktığım kitapları düzenlemek isterken elime Ataol Behramoğlu ve Özdemir İnce’nın birlikte hazırlayıp 1986 yılında Ankara söylem yayınlarında yayınladıkları Dünya Şiiri Antolojisinin birinci cilt  geçti. Bu kitabın yayınlanmasının üzerinden tam otuziki yıl geçmiş. Kitabın sayfalarını karıştırıyorum. 
 

Alman Müzisyen  Şair Wolf Biermann‘ın  Yüksel Pazarkaya tarafından çevrilen  „saldırının sınırlı etkisi“ adlı şiiri gözüme ileşir ileşmez beni geçmişle bugünü kıyaslamaya götürdü. Aradan bir gençlik ömrüne bedel bir zaman geçmiş. Şiir Biermann tarafından ‘Vietnam taşlamaları’ başlığı altında  ABD’nin Vietnam'ı işgaline karşı barış şiiri olarak  kaleme alınmış. Geçmişte olduğu gibi bugün de şairler şiirleriyle hep barışı dile getirmişlerdir. Uluslararası güçler  ve onların beslediği iktidarlar  ise hep savaşı.  
 

Şairler barışı yazıp, müzisyenler barışı seslendirirken, halkın iradesini temsil etmeyen siyasal iktidarlar ise halklar arasında düşmalık körükleyerek kandan beslenmişlerdir. Dün gece ABD, İngiltere ve Fransa  Suriye’ye ortaklaşa yaptıkları hava saldırısıyla uluslararası hukuku ihlal ederken Türkiye  iktidarıyla, muhalefitiyle birlikte bu saldırıyı haklı görüp destek çıktı. Wolf Biermann’ın kırk yılı aşkın bir süre önce yazdığı bu şiir beni geçmişte olduğu gibi bugünde  zorbalığın  hükmedişinın  yarattığı sessizliğin  geçici olacağıdır. Ellili ve altmışlı yılların jenerasyondan olan bizler özgürlüğe uzanan bu yolun sonunda gelecek barışı yaşamasakta, düşün dünyamızda umutsuzluğa yer vermeyip umudu yeşerterek çocuklarımıza  şiirlerimizle barışı bırakmalıyız. 
 

Saldırının sınırlı etkisi
Zorbalık yeterince büyükse
çokları susar
Zorbalık ama en büyükse 
gene
yanlızca
çokları susar  

(Wolf Biermann, çeviren: Yüksel Pazarkaya)
 

Bugün Dünya’da çokları sussa da bizler umudu büyüterek şiirlerimizle barışı seslendireceğiz. Savaşı sürdürenler dün olduğu gibi bugün de halklar arasındaki düşmalıkları körükleyerek kandan beslenmektedirler. 
 

Barış yaşamdır, özgürlüktür. 
 

Savaş ise ölümdür, göçtür,yoksuluktur,açlıktır ve toplumsal yıkımdır. 
 

1986 yılında çağrı olarak kaleme aldığım aşağıdaki şiir o dönemde olduğu gibi bugünde sessizliğe ve suskunluğa karşı bir çağrıdır.   
 

Kimin için savaşıyoruz...?

Kimin için,

Kiminle savaşıyoruz.?

Bir avuç toprağımız desen, yok.!

O halde

kimin için yeni topraklar işgal ediyoruz ? 

Ve düşün bahçemde özgürce barışı seslendirirken yanlız değilim. Bugün zorbalık baskısı altında sessiz olan çoğunluğun bir gün üzerindeki suskunluk perdesini yırtıp özgürlüğe uzanan yolda kardeşliği bulacağı umuduyla..... 
 

14.Nisan 2018 

Yazılar, yazarların görüşlerini yansıtmaktadır. Avrupa Postası'nın kurumsal bakış açısıyla örtüşebilir ya da örtüşmeyebilir.
Misafir Avatar
İsim
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner67

banner68

banner71

banner62

banner3

banner57

banner11

banner56

banner51

banner14

banner58

banner61

banner27

banner12